Voor de zoveelste keer typen we maar weer een logje, het wordt elke keer gewist en leuk vind ik het niet.
De halve week ben ik inmiddels kwijt, dus ik begin maar bij wat ik nog wel weet; Dinsdagmorgen.
Zoals gewoonlijk hadden we weer eens managementmeeting en daar werd maar weer bewezen hoeveel kanjers wij rond hadden lopen bij de mac. Een collega vertrekt per mei bij ons restaurant en dit gat wordt opgevuld door twee van mijn trotsjes. Trotser kun je mij bijna niet krijgen!
Ik wist het dus al de halve week, iets wat níet grappig is. Juist zulke dingen wilt een mens toch delen zeg?
Vrijdagavond nog wat wezen borrelen en langzamerhand een slaap te kort opgebouwd door halverwege de nacht m’n bed op te zoeken. Set up helpt dan altijd mee.. Het mooie aan deze dag was dan wel dat díe dag één van mijn trotsjes al te horen zou krijgen dat er een witte blouse in het verschiet klaar ligt. Klaas kwam de vloer op met de vraag of het lelijkste van de vloer even met hem mee wilde komen om kauwgom te krabben.. Massaal werd Chantal aan gewezen en die mocht dus ook echt fijn met ‘m mee. Binnen 10 minuten stond ze weer op de vloer, met een prachtige glimlach rijker. Shef, van harte gefeliciteerd met deze promotie, ik ben met recht trots op je!
Deze promotie moest natuurlijk wel even gevierd worden met een borrel én een tompouce, die shef ‘niets vermoedend’ ’s ochtends al had gehaald.. Eerst met schatke naar Claudia de Breij, die een prachtig stuk neer zette. Muziek was top, de grappen ook echt grappig! Leuke show, absoluut!
De nacht was er een om van te genieten en eindigde om 6uur in mijn bed. Drie uur later, nadat mijn andere trotsje Farid mij wakker belde, stond ik naast m’n bed. Vandaag stond er een uitwedstrijd tegen Callantsoog op het program. De wedstrijd was beroerd, het spel ontzettend slecht en wonder boven wonder hebben we 3-3 gespeeld. Ondertussen probeerde ze mij nog even van het veld te schoppen door een bal snoeihard m’n gezicht in te rossen. Heulaas, alleen een bloedneus en ‘n blauwe plek krijgen ze voor elkaar, maar meer ook niet. Veel valt er toch niet meer kapot te krijgen in die kop ;x
’s Middags rustig aan gedaan en ’s avonds in slaap getiefd bij Samantha, dat zul je altijd zien.. Maandag mijn andere trotsje Farid nog even geknuffeld omdat ie het toch maar geflikt heeft. Dinsdag zijn we met een zooitje naar Schagen gegaan voor een kinderfeestje workshop en daarna nog even wezen poolen.
Gisteren werd ik maar zo verrassend met de aanwezigheid van Gupje in Julianadorp, die zo moederziel alleen was dat ik d’r gezellig gezelschap heb gehouden. Dat is toch best weer wennen, zo sinds 1993 elkaar voor het laatst gezien te hebben, maar het voelde weer als vanouds. Volgende keer is in 2012, dus ik heb er nu alweer zin an ;x
Recente reacties