Waar ik in mijn vorige log nog trots vertelde dat ik een relatie had, is deze een week later beëindigd.
Zij begon zich bij de koop van mijn huis te realiseren dat ik niet haar toekomst partner zou zijn en zij twijfelt of zij met een vrouw haar toekomst wilt delen. Haar gevoelens voor mij zijn weg en zij wilt samen met het kleine monster een toekomst op gaan bouwen.
Voor mij kwam dit niet onverwachts want ook ik had mijn twijfels. Wat ik belangrijk vond in relaties, kon zij mij niet geven. Manier van communiceren was niet de mijne en de irritaties van beide kanten liepen aan weerszijde hoog op.
We gaan als vrienden uit elkaar, want we willen elkaar niet kwijt. We zijn ooit op elkaar gevallen, omdat we gemeenschappelijke interesses hebben en iets in elkaar ons aan trok.
Nu klinkt het allemaal makkelijker dan gezegd want de dagen er na mis ik haar vreselijk. Ik slaap beroerd, eten hoef ik niet en mijn gedachten zijn continue bij haar. Ik wil dolgraag bij haar zijn om met haar te praten en haar vast te houden. Ik weet dat dit de beste oplossing is en dat onze relatie geen toekomst meer heeft, maar ik hou er niet van om toe te moeten geven dat ik gefaald heb en diegene kwijt ben waar ik nog steeds vreselijk veel van hou en toch degelijk wel een toekomst mee zag.
Het is even door bijten, maar we komen er wel. Het is alleen zo verdomde moeilijk en zwaar.
Recente reacties